“Blog één?” Ja, jullie lezen het goed. Blog één. ‘’Maar jij bent toch schrijfster?’’ Ja. ‘’Die hebben toch allemaal een blog?’’ Is dat zo? ‘’Jij kan toch ook wel zo’n hip fotootje maken met een leuk stukkie tekst erbij?’’ Ha! Ja! Ik ben zeg maar fulltime bezig met mijn werk en op zich zijn de succesvolle bloggers onder ons ook wel redelijk fulltime bezig met hun ding. Ik heb trouwens ook geen idee of iedere schrijver een blog heeft. Of dat bloggers schrijvers zijn. Of dat het ei of de kip er eerder was. Hoe dan ook, ik ga vanaf nu een x aantal keren per maand – ik kan nu nog niet zeggen hoe vaak – iets schrijven over mijn leven als schrijfster.

Dat vind ik – by the way – hartstikke eng. Tot nu toe gingen mijn verhalen namelijk over de verhalen van andere mensen en nu ben ik dus een verhaal over mijzelf aan het typen. Gewoon om eens te kijken of ik het leuk kan gaan vinden. En of andere mensen – jullie – het ook leuk vinden. Ik besef trouwens heel goed dat dit twee kanten op kan gaan: sociale zelfmoord of.. Nou ja… Het kan sociale zelfmoord betekenen. Ik heb het bij anderen zien gebeuren. Geen oordeel verder, maar ik heb het gezien.

Dusss…

Ja! Goed. Bij gebrek aan inspiratie (even serieus: wie heeft er ooit eerder een introductieblog geschreven? Viel je niet heel snel in clichés als: ik ben, ik doe, ik ben van plan om…) heb ik wat tips van andere bloggers erbij gepakt. Eén daarvan dient als startpunt voor mijn eigen blog. 

Tip 5: Bespreek je succes én ‘epic failures’ – Maar weinig mensen zijn direct succesvol. Deel je ervaringen in iets waar je goed in bent en laat weten welke problemen en mislukte pogingen eraan vooraf gingen. Je lezers kunnen ervan leren en in elk geval even mee lachen om mislukkingen.

Deze is top. Ja, nee, nu gaan jullie echt lachen. Zat ik laatst achter mijn laptop, grote mok koffie erbij, e-sigaret op verdacht (gestopt met roken, bij nervositeit of extreme gezelligheid vijf trekjes toegestaan), helemaal in mijn nopjes omdat ik mijn eerste blogpost zou gaan typen. Na vijf minuten sloeg de paniek toe: zweetparels op bovenlip, velletje van middelvinger gebeten, maximaal aantal trekjes van e-sigaret genomen, hé er rijdt een busje door de straat en is dat nou een mus of…..? Dit heeft geen zin.

Volgende week poging twee.

Dag hoor!